CENTRUM VOOR ISLAM IN EUROPA (C.I.E.)

• CIE-INDEX • ARCHIEF • TEKSTEN/TEXT(E)S • eBOEKEN • LINKS • RUG-INFO •

DE KOERDISCHE YEZIDI'S

Een notitie, door h.de ley (2001)


Het 1000-tal Koerdische bootvluchtelingen die eind februari 2001 op de Franse Azurenkust strandden (laffelijk in de steek gelaten door de bemanning van het schip), waren overwegend yezidi’s uit Iraaks en Iraans Koerdistan. Aangezien het yezidisme hier weinig bekend is, enkele woordjes uitleg[1].

Door hun (hoofdzakelijk soennitische) vijanden traditioneel als “Satanaanbidders” verketterd  (hetzelfde gebeurde met die andere minderheid, de Ahl-e Haqq), hebben de yezidi's in hun mondeling overgeleverde geloofsopvattingen elementen bewaard van het oude zoroastrisme (cf. hun heilige tempel Lalesh, in de buurt van Mosûl, Noord-Irak, waar een heilig vuur wordt onderhouden), alsook van het manicheïsme (de strijd tussen Licht en Duister), het mithraïsme, e.a. 

Zijzelf - zoals ook de Ahl-e Haqq - ontkennen vaak ‘moslim’ te zijn (hun geloof zou ouder zijn zelfs dan het zoroastrisme en een soort "oerreligie" vormen, die teruggaat tot 2000 vK). Toch, denk ik (maar met veel aarzeling), mag het yezidisme tot ‘de islam’ worden gerekend in de heel bréde, cultuur-historische zin (als een soort van islamitische 'gnosis', met sterke verbanden ook naar het soefisme).[2]

We kunnen hierbij wijzen op: de Omayyadenkalief Yazîd (gest. 683), waaraan het yezidisme. zijn naam zou te danken hebben, en die vaak vereerd wordt als een incarnatie van de goddelijke geest; alsook op de zogenaamde "stichter" ervan, de soennitische Sheikh cAdi ibn Musafir, ca 1073-1162 (stichter van de cAdawiyya soefi orde): diens graf, eveneens bij Mosûl, is één van de grote yezidi heiligdommen. De "Zeven Heilige Wezens" (khâs)[3]  van de yezidi hebben zich ook belichaamd in figuren als cAlî (niet Mohammed!), kalief cAbû Bakr, Hasan al-Basrî, ook Jezus, e.a., maar Zoroaster of Mazdak komen in dat lijstje niet voor (idem nogmaals voor de  Ahl-e Haqq) - hoewel Zoroaster wel als een afvallige yezidi wordt bestempeld.[4Wat echter de naamgeving betreft, moet worden opgemerkt dat door de yezidi zelf de voorkeur wordt gegeven aan een vorm zónder aanvangs-y, dus bv. "Ezidi" of Êzîdî (terug te voeren op het Koerdische "Ezda" of "Azda", als naam voor God; "Ezidi" staat dan voor "volk van God").   

Ook de yezidi’s zijn eeuwenlang, tot vandaag, vervolgd door vijandige buren of regimes, met als triest hoogtepunt de massale slachtpartij die in 1832 onder hen werd aangericht door de Bey van Rowanduz. Ten tijde van het Osmaanse rijk emigreerden zij daarom en masse naar de Kaukasus (ze speelden een belangrijke rol in Armenïe, Azerbeïdjan en Georgië). Sedert de val van de Sovjet-Unie is hun situatie ook daar verslechterd: in het huidige Armenië bv. wordt blijkbaar politiek ingespeeld op de verdeeldheid tussen moslim- en yezidi-Koerden.[4bis] Onder de Turkse republiek hebben de resterende gemeenschappen als gevolg van de repressie zo goed als allemaal Turkije verlaten voor West-Europa, vooral Duitsland. Vandaag zouden er nog een half miljoen leven in Iraaks Koerdistan, 150.000 in het Kaukasusgebied en 75.000 in West-Europa, vooral Duitsland en Zweden. In België heeft de yezidi-gemeenschap haar centrum in Luik; in het Brusselse leven yezidi's afkomstig uit de voormalige Sovjet-Unie.[5]

Als een orale ‘volksreligie’ (in het Koerdisch), zonder Schriftuur, met bijzondere zuiverheidstaboe’s en traditioneel erg ‘gesloten’ gestructureerd in een soort van kastensysteem en bovendien endogaam (je wordt als "yezidi" geboren; je kan het dus niet "worden"), ondervinden de yezidi’s vandaag de dag grote problemen om zich binnen de stedelijke Europese samenlevingen te handhaven of te institutionaliseren. Voornamelijk in Duitsland werden en worden er eigen verbanden opgericht.

--------------------

Zie nu het uitgebreide artikel in Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Yazidis , alsook, over de Melek Tawûs (of: Taws, of Taus, of Ta'us): http://en.wikipedia.org/wiki/Malak_Ta%E2%80%99us 

Zie ook de Duits- en Koerdischtalige website, "Dengê Êzîdiyan", http://www.yezidi.org/ ; en de Arabisch-, Duits-, Engels en Koerdischtalige site: www.lalish.com (vooral deze laatste bevat veel materiaal, ook muzikaal, wetenschappelijk, enz.).
Informatie ook op de anonieme (Engelstalige) webpagina, http://www.geocities.com/Athens/Thebes/2153/yezidi

[Addendum 5/5/08: Zie nu ook de bijdrage op de website van het Brusselse Koerdische Instituut, die het yezidisme vanuit een yezidivisie presenteert: 'Oh mijn God, bescherm eerst 72 naties en dan ons volk' - De ware verhalen over het yezidi-geloof", door Leyla Tsjeldargushi (Publicatie: juli 2002), URL: http://www.kurdishinstitute.be/page.php?ID=325 

 

NOTEN

1. Zie de bijdrage van Freddie De Pauw, in De Standaard van 23/2/2001, p.7.

2. Yezidi, Ahl-e Haqq (beide groepen overwegend in Iraaks/Iraans Koerdistan), Alevi (Turkije), Alawieten (Syrië, Z-Turkije, Libanon), Druzen (Libanon), Ismâcilî's, e.a. werden traditioneel gegroepeerd onder de "ghulât", of "extreme Shîca". Die pejoratieve benaming voor deze religieuze minderheden stamt natuurlijk uit de dominante heresiografie (lettl.: studie van 'ketterijen'), die uitgaat van één, 'ware' orthodoxie. Vanuit neutraal, historisch oogpunt echter moeten zij gesitueerd worden binnen de interculturele vormingseeuwen van 'de islam': ten gevolge van de creatieve interactie met lokale of regionale, oudere religieuze stromingen (christelijke, dualistische, gnostische, e.a.) hebben zich toen vrijelijk tal van minder of meer syncretistische 'varianten' ontwikkeld. Pas hun relatie tot de politieke machtscentra besliste of sommige ervan verheven werden tot 'orthodoxie', en eventueel maatschappelijk opgelegd, dan wel of ze veroordeeld werden als 'ketterij' (zandaqa), en eventueel vervolgd. De stromingen die in dit laatste geval verkeerden, vestigden of handhaafden zich eeuwenlang in de ontoegankelijke bergachtige streken van het Midden-Oosten. [Zie over de historische wortels nu het artikel van Tosine Reshid, "Yezidism: historical roots", in: International Journal of Kurdish Studies, January 2005; op het internet: http://www.findarticles.com/p/articles/mi_m0SBL/is_1-2_19/ai_n15954362 ].

3. Aan dit Zevental (heftan) heeft God het bestuur van de wereld toevertrouwd. De belangrijkste onder hen is Melek Tawûs, i.e. de Pauw-Engel (zie afbeelding boven, ontleend aan Wikipedia): hij staat voor de hoogste Engel die, zoals in de joodse, christelijke en islamitische tradities, weigerde te buigen voor Adam. Volgens de yezidi traditie, echter, heeft God hem vergiffenis geschonken; hij werd aldus de Demiurg die de wereld geschapen heeft uit het kosmische Ei. Hij staat bijgevolg niét voor het principe van het kwaad op zich (hij heeft wel een wat dualistisch karakter). Vanuit (moedwillig) onbegrip, echter, én omdat in de islam de pauw soms geassocieerd wordt met Shaytân, de duivel, is het yezidisme verkeerdelijk geassocieerd met  satanisme of duivelaanbidding (alle woorden en namen die naar "satan" verwijzen, zijn juist taboe). Er dient nog opgemerkt te worden dat de pauw geen inheemse vogel was in het gebied waar de Melek Tawûs vereerd werd.

4. Voor een beknopte, historisch-wetenschappelijke stand van zaken over de studie van het yezidisme, zie de Engelstalige bijdrage van Christine Allison, “The Evolution of Yezidi Religion: From Spoken Word to Written Scripture, in: ISIM-Newsletter, N° 1 (1998), p. 14.


4bis. Zie "Reisverslag Armenië: Yezidi-Koerden zijn ook Koerden", door H.Van Rompaey, in: De Koerden, 2-ma. ts. van het Koerdisch Instituut, jg. 5, nr. 23, maart-april 2005, pp. 14-15. Zie ook op de website van het Koerdisch Instituut, URL: http://www.kurdishinstitute.be/cat.php?ID=95

5. Gegevens o.m. overgenomen uit de hoger vermelde DS-bijdrage van F.De Pauw, die verwijst naar Derwish Ferho, directeur van het Koerdisch Instituut in Brussel: "Kurdish Institute" <info@kurdishinstitute.be> en http://www.kurdishinstitute.be/cat.php?ID=1

• CIE-INDEX • ARCHIEF • TEKSTEN/TEXT(E)S • eBOEKEN • LINKS • RUG-INFO •

Web master Update: 5 mei 2008